حسین پورقادری/ فیلم سینمایی «قمارباز» عنوان یکی دیگر از آثار دیالوگ محور این دوره از «جشنواره فیلم فجر» است. اثری که از مختصات کامل یک «نمایش رادیویی» کم هزینه و امنیتی برخوردار است و با این همه به نحو قابل قبولی توانسته با انتخاب خوب، تناسب میان صدا و تسط گفتاری بازیگران را با شخصیت پردازی صورت گرفته در داستان را رعایت نماید و این همه موجب سر پا ماندن «قمارباز» با وجود تمامی خلأهای روایی و تناقض‌های این اثر شود. پس اگر چه تمام داشته‌های روایی «قمارباز» از حداقل ارتباط و نسبتی با پیچیدگی عملکرد «شبکه نفوذ» و گسترده فعالیت سرویس‌های اطلاعاتی بیگانه در ایران اسلامی برخوردار است و به نوعی ساده‌انگارانه تمام تلاش خود را معطوف ساده‌سازی پیرنگ جاسوسی و خیانت بر بستر روایتی غیرمنطقی و ساده انگاری از اهمال سیستم اطلاعاتی کشور در ماجرای هک اطلاعات بانک مرکزی و مشخصا شناسایی تمامی نیروهای مسلح کشور در قالب پروژه نفوذ و هک بانک سپه و ... می‌سازد؛ اما با این همه نقیصه اصلی «قمارباز» را می‌توان در تزریق نوعی نگاه ساده‌انگارانه از کیفیت و مدل زیست خائنین و جواسیس در پیکره مدیریتی کشور قلمداد نمود. نگاهی که متاسفانه نه تنها با قباحت زدایی از حرمت «جاسوسی» و «عامل نفوذی دشمن» شدن همراه است؛ بلکه به نحوی تعجب برانگیزی اقدام به ترسیم نابینایی سیستم امنتی کشور و اتکای نیروهای امنیتی به مدل‌های منسوخ بازی های بلوف زنی و پنهان کاری نموده و کیفیت تعاملی مضحک از مواجهه امنیتی را عوامل نفوذی دشمن را به نمایش می‌گذارد.

«قمارباز» اثری است که تلاش دارد تا ژست آسیب شناسی امنیتی به خود بگیرد و به طوری ساده‌انگارانه به ترسیم سیستم اطلاعاتی کشور در خنثی‌سازی پیش عوامل بروز «جنگ دوازده روزه» و برخورد با «شبکه نفوذ» و رخنه عناصر وابسته به بخش‌های مختلف و سطوح مختلف مدیریتی در کشور بپردازد و در این راستا به تعریف روایتی تخیلی از نحوه تعامل نیرویی امنیتی با مدیری رده بالا در ساختار بانک مرکزی می‌پردازد. اقدامی که اگر چه در کوتاه مدت موجب پذیرش «حاکمیت نگاه امنیتی» در شئون مختلف اجتماعی و برای مخاطب سینمایی چنین آثاری می‌شود؛ اما در طولانی مدت می‌تواند آسیب‌های جبران ناپذیری را بر «پیکره امنیت ملی» وارد سازد و جامعه را دچار ذهنیت خفگی در «فضای امنیتی» سازد! فضایی که قطعا با بضاعت موجود و استطاعت به نمایش گذشته شده از سیستم‌های اطلاعاتی کشور در طی وقایع مختلف سال ۱۴۰۴ هجری‌شمسی و واقعیت موجود میدان، هیچ گونه تناسبی ندارد و تنها از کارکرد ویژه‌ای برای موجه‌سازی و جولان «شبکه نفوذ» برخوردار خواهد بود. شبکه‌ای که حالا مبتنی بر چنین تصویرسازی‌هایی می‌تواند به عناصر وابسته به خود اطمینان دهد که نه تنها سیستم امنیتی کشور هیچ گونه اطلاعی از مختصات ایشان ندارد؛ بلکه حتی در صورت شناسایی، می‌توانند به عنوان یک عنصر دوبل شده به زیست مادی خود ادامه دهند و به هیچ عنوان ذهنیت خود را با «مجازات خیانت» مخدوش نسازند و ...!

شایان ذکر است که فیلم سینمایی «قمارباز» به کارگردانی «محسن بهاری» و تهیه‌کنندگی «سجاد نصرالهی‌نسب» دومین اثری بود که در روز یک‌شنبه ۱۲ بهمن، به عنوان دومین روز از برگزاری «چهل و سومین جشنواره ملی فیلم فجر» به نمایش گذاشته شد. اثری به نویسندگی «بهجت شریف اصفهانی» که در «بخش مسابقه سینمای ایران» حضور یافته و «کوروش تهامی» در کنار آرمین رحیمیان و شبنم قربانی، امیر نوروزی، روشان رستم‌پور و عماد امامی ترکیب بازیگران آن را تشکیل می‌دهند.

همچنین سایر عوامل فیلم سینمایی «قمارباز» عبارتند از: مدیر فیلمبرداری: احسان رفیعی‌جم، تدوین: حسین جمشیدی‌گوهری، چهره‌پرداز: امید گل‌زاده، موسیقی: مسعود سخاوت‌دوست، صدابردار: مسیح حدپورسراج، صداگذار: محمدمهدی جواهری‌زاده، طراح صحنه: امیرحسین حدادی، طراح لباس: ثمینه افتخاری، جلوه‌های میدانی: آرش آقابیک، جلوه‌های بصری: هادی اسلامی، طراح لوگو: محمد روح‌الامین.